Sonrise 2017

De voorbereiding voor Sonrise dit jaar vond ik als teamleider erg lastig. Veel ‘oude’ teamleden hadden besloten om dit jaar niet mee te doen waardoor het team in het begin uit vijf mensen bestond. Bijna iedereen die we vroegen had al andere plannen of was verhinderd. Ik heb af en toe best mezelf de vraag gesteld of we dit jaar wel konden draaien. Maar hoe dichter we bij de zomer kwamen hoe meer nieuwe teamleden zich spontaan aanmelden! Gaaf om te zien dat God toch voorziet als we zelf het even niet meer zien zitten! Mijn eerste leerpunt had ik dus al te pakken.

 

Tijdens de Sonrise week was het bijzonder. God werkte krachtig en bijzonder. Jaren van investeren (zaaien) heeft zijn vruchten laten zien. Kleine groene sprietjes komen uit de grond! En daar mocht ik dit jaar getuige van zijn! En dat hebben we niet alleen als team gezien, maar dat zag iedereen die op het veld kwam. En sterker nog, samen hebben we hieraan aan gewerkt, in geïnvesteerd, door gebed, tijd, energie en alles wat er bij kan kijken. Samen als gemeente hebben we Gods liefde mogen uitdelen en ontvangen!

 

Hoe ik dit gezien heb? Door het team wat vol enthousiasme de week draaide. Door de mensen uit de kerk die langs kwamen, ons positief aanmoedigden, klaar voor ons stonden en ons hielpen. Door de gebeden voor ons, het toezingen in de kerk en de gesprekken op het veld.

 

Maar het mooiste was om te zien dat jongeren tot geloof zijn gekomen! Twee meiden lezen nu samen met Gerdien uit de Bijbel. Eén keer per week komen ze samen om dit te doen. Door Sonrise hebben ze hun hart geopend voor God en willen ze Hem beter leren kennen.

 

En natuurlijk is er nog veel meer gebeurd op het veld! We hebben gesprekken gehad met jongeren, hebben voor jongeren weer mogen bidden. We hebben droge middagen gehad terwijl de rest van Zwolle overspoeld werd met regen. Ouders van kinderen en jongeren uit de wijk hielpen mee op het veld. Ze deden dit uit zichzelf en vanuit het niets! Bijvoorbeeld door een partytent neer te zetten voor de BBQ en het onkruid (brandnetels) weg te halen met een bosmaaier zodat we ‘veilig’ daar konden zitten. Ik herinner met nog dat ik de tent zag staan en naar de ouder toe liep; ‘Moet de tent drogen?’ vroeg ik aan hem. ‘Nee, dat is voor de BBQ van vanavond, dan kunnen de spullen droog staan’, antwoorde hij. ‘Maar waarom doe je dat?’ vroeg ik hem. ‘Waarom niet? Wij komen hier al zolang en jullie doen zoveel voor onze kinderen. Dan is dit toch logisch.’
Dit raakte me. Niet alleen is Sonrise positief voor de kinderen en jongeren, zelfs ouders veranderen erdoor!

 

Er is zoveel gebeurd dat ik het niet kort samen kan vatten. Zelf heb ik veel mooie dingen mogen zien. En dat ben alleen ik. Ik weet zeker dat elk teamlid weer andere mooie momenten heeft gezien en meegemaakt. Zoveel mooie verhalen en momenten. God is aan het werk geweest. In ons, in de kinderen, in de jongeren, in de ouders…

 

 

 

 

 

< Terug naar het overzicht